1 year of Isa

Liefste Isa,
Wat ben jij toch een grappig kind! Dat is het eerste dat ik je wil zeggen omdat overal waar we gaan, mensen spontaan beginnen te lachen (soms echt luidop en al) wanneer ze jou zien. De expressie in jouw gezicht is goud waard. Dat wisten we al na enkele dagen. En we lachen ons te pletter met jouw gekke bekken, zotte dansmoves en koppige karaktertje.
Met dat laatste, toegegeven, moeten we niet altijd lachen. Soms zeggen we tegen elkaar “Hier hebben we het einde nog niet van gezien.” Hoewel je eerst een ongelofelijk rustige baby leek, ontpopte je je al snel tot een pittige tante. Eéntje die lijkt te zeggen: “Hier ben ik! Is’t niet goed, dan is’t maar zo. Maar ik ben wie ik ben. Deal with it. Of niet. Maar dat is dan je eigen keuze.” Helemaal anders dan je zusje ben je op dat vlak. En toch zijn jullie nu al beste vriendinnen (die af en toe eens een goeie bitchfight hebben). Jullie zijn dolenthousiast om elkaar te zien ‘s ochtends en in de fiets zie ik jullie elkaar de schattigste kusjes geven. Ook in het elkaar imiteren in ‘om ter luidst roepen’ tijdens de fietstochten hebben jullie elkaar gevonden. Heerlijk. Alleen, Isa, ben jij ook vreselijk jaloers. Jij en jij alleen móet bij mama zitten. Lukt dat niet, dan ben je boos en ga je plat op je buik op de grond liggen.
De wereld moet ook interessant genoeg zijn voor jou. Is dat niet zo, ga je zelf wel op zoek naar sensatie. Ben je daar te moe voor? Jep, plat op je buik op de grond.
Maar even vaak, liefste Isa, kom je knuffelen, aaikes geven en neuzeneuzen.
Je bent nog maar 1 en ik zou toch al 100 zinnen kunnen schrijven over jou. Wat ben ik benieuwd wat je nog allemaal voor ons in petto hebt.
We zien je graag, lieve schat. Nog meer dan een jaar geleden.
Dikke zoen!

Bij een eerste verjaardag hoort natuurlijk een nieuwe outfit! En vooral: een kroon! De kroon bestelde ik bij Stefanie van Josefien en August. Ze maakt prachtige dingen en ze heeft een geweldige Instagram feed. Ik was meteen fan!

Wat de outfit betreft, daar koos ik heel nostalgisch voor hetzelfde patroon dat ik voor Jente haar 1 jaar outfit gebruikte: de Mollie jurk uit La Maison Victor. Ik veranderde de rug een beetje. Ik sloot met knoopjes in plaats van rits. Als ik het nu opnieuw zou maken, zou ik de hals minder wijd maken. Er stond in het patroon om die zonder naadwaarde te knippen en ik denk dat ik me indertijd vergist had, wat eigenlijk mooier was dus.

Het bloomertje is een vast recept hier: de blanche bloomer. Ik denk dat ik het binnenkort zal moeten vergroten als mevrouw haar chubby pamperpoepje erin moet blijven passen.

Uit het ruitjesstofje maakte ik deze zomer een broek voor Jente. Bij nader inzien blijkt dat die nu voor Isa past en dat het kind dus twee stuks uit dat ruitjesstofje heeft. Ik ga nu even aan Wouter vertellen dat dit niet samen aangedaan hoeft te worden. (Het is nogal een ton-sur-ton man, die van mij, als het gaat over kinderen aankleden.)

Happy birthday, Ieske!

Stof: Zwart-witte ruitjesstof van Cotton+Steel gekocht bij De Stoffenkamer; Mintgroen double gauze stofje (geen idee meer waar ik het kocht). Biais lintje vooraan uit de stash van de oma.

Patroon: Mollie jurk van La Maison Victor; Blanche bloomer gratis patroon van Blanche

Three years of Jente

Three years of Jente

Three years of Jente
Liefste Jentemie
Vandaag ben je drie!
Over deze twee lijntjes zou jij nu zelf zeggen: “Dat rijmt hé!” En dat typeert je dan ook meteen. Opmerkzaam en gevat. Deze twee heerlijke eigenschappen van jou, maakten de voorbije drie jaar onvergetelijk, heel plezant en heel intens (met de ups en downs die daarbij horen). Een woelige start tijdens de eerste maanden van je leven. Die eerste momenten herinner ik me nu, drie jaar later, eens zo goed nu je kleine zus ons is komen vergezellen. Ik herinner me hoe fel bij jou de wereld binnenkwam en hoe hard jij moest wennen aan geluiden, licht, de mensen rondom je, warmte, koude, … alles. Nu, drie jaar later, voel jij nog steeds de geuren en geluiden als geen ander en zie jij de allerkleinste veranderingen in ons huis (“mama, hebben wij een nieuw plantje?”). ‘Als geen ander’ is misschien niet juist, want vrijwel alle kleine dingen die niemand anders opmerkt, merk ik ook. Dat maakt dat wij elkaar heel goed aanvoelen, maar ook wel dat we elkaars ‘gevoeligheidjes’ extra kunnen versterken, wat het ons beide dan soms té intens maakt. Maar meestal ben ik heel dankbaar dat jij zo bent en dat ik dat stukje van mezelf in jou herken. 
Tegelijk kan je dan ook zo hilarisch grappig zijn en lekker bazig met een mond die nooit stilstaat met standaardzinnetjes als “weet je wat?!” (en vervolgens niks meer aanvullen), “ik heb een goed idee” (en dan totaal onsamenhangende zinnen maken), “eigenlijk wil ik….” (en dan niks kunnen bedenken) en “dat mag van mij hoor, kom maar mee”. 
Je hebt je de voorbije jaren ook ontpopt als de ‘voertuigenqueen’. Als je met je loopfiets of step onderweg bent, moet ik soms mijn hart vasthouden. Ik zie dan zo’n klein prutske dat er pijlsnel vandoor gaat en soms lijkt het alsof je je eigen benen niet kan volgen. Maar niets is minder waar. Je bent gewoon ongelofelijk handig met die dingen. Dus ik laat je meestal gewoon begaan. En als ik dan toch even zeg: “Jente, doe een beetje trager.”, weet je me wel te sussen: “Ik kan dat wel hoor, mama, kijk.” om dan nog ‘pijlsneller’ verder te rijden. 
Op school sta je dan ook bekend als ‘klein, maar dapper’. Als het je niet zint, gaat men het geweten hebben. Zo zijn wij ook meteen gerust dat het kleinste dropje van de hele school niet op haar kop zal laten zitten. En tegelijk blij dat je op een school zit waar je assertiviteit positief benut en gekanaliseerd wordt. 
Je keek al maanden uit naar je verjaardag. Je wist dat je jarig ging zijn kort nadat ‘zusje’ geboren zou worden. Dat herhaalde je al die maanden. En helemaal zoals we het ons hadden ingebeeld, waren je eerste woorden nadat papa je vertelde dat Isa geboren was: “En ben ik dan nu jarig?” Vlak daarna wou je wel alles weten over je zus en was je meteen ongelofelijk lief voor haar. Het fijnste aan je verjaardag vieren vond je ook het feestje samen met iedereen die je graag hebt, niet per se die cadeautjes die je zou krijgen. Je bent in de eerste plaats heel graag samen met mensen die je goed kent, bent ook heel bezorgd over iedereen, wil het graag goed doen voor anderen. Die eigenschap van jou maakt me vaak heel ontroerd bij de dingen die je doet en zegt. Je kan ons zo mooi tonen dat je ons graag hebt. Dat maakt het heel dankbaar om jouw mama en papa te zijn. 
Ik kan nog zoveel kleine dingen opsommen die je zo’n geweldig persoontje gemaakt hebben de voorbije drie jaar. Ik heb er al veel van opgeschreven op deze blog en in jouw ‘Jente-boekje’. Ik kijk er al naar uit wat die volgende jaren samen met jou zullen brengen. Ik heb de indruk dat ons leven samen altijd maar leuker wordt. Dus dat belooft, lieve schat. 
Een dikke verjaardagsknuffel voor mijn geweldige, grote kleine meid. 
Mama
Three years of Jente
Zo af en toe eens melig dankbaar terugblikken, moet kunnen hè. Zeker nu ‘het gezin met vier’ ons uitdaagt om onze aandacht te verdelen. (Over die nieuwste aanwinst volgt ook nog snel een blogpost, wees gerust. 😉 )
Three years of Jente

Zaterdag probeerden we (een week na de geboorte van Isa) toch een verjaardagsfeestje te houden voor Jente. Daar had ze zo naar uitgekeken. We versierden samen de slinger, maakten een kroon (“Ik wil een zwarte!!!!” – Say whaaaaat! Ok dan.) en bakten brownies. Haha, just kidding. Die lieve mevrouw van kraamhulp bakje brownies! 🙂 Heerlijk toch! En nog beter, Jente haar peter en Isa haar meter maakten ook nog tiramisu. Lekkerste kraamkost ooit!

Three years of Jente

Three years of Jente

Three years of Jente

Ik had er uiteraard wel voor gezorgd dat Jente haar ‘verjaardagsjurk’ gemaakt was voordat ik moest bevallen. Ik kreeg van Femke van Fabrik Unik deze prachtige roestkleurige linnen stof toegestuurd. Ik had al een tijdje het patroon van de Ethereal dress van Figgy’s op het oog. Die coverfoto vond ik om één of andere reden zo mooi! Ik had de jurk al eerder willen maken voor Jente, maar volgens de maattabel past ze nu pas in de 18 maanden. Toen ik vervolgens Laurence haar blogpost las en nog even dubbelcheckte bij haar, wist ik dat ik zeker naar die maattabel moest luisteren bij de patronen van Figgy’s. Ik maakte dus de 18 maanden voor mijn 3-jarige en gebruikte de tunieklengte. Ik koos voor de versie zonder mouwen (alvast summerproof hè) met een houten knoopje achteraan. Om de ruwe linnen look tot zijn recht te laten komen, werkte ik de ‘frill’ en de zoom af met een rolzoom. Het valt nog steeds wat ruim, vind ik, maar dat mag wel met deze versie zonder mouwen, vind ik. Ideaal zomermateriaal.

Three years of Jente

Three years of Jente

We maakten dan ook maar meteen foto’s van nog een nieuwe outfit. Ik wou per se nog een stukje van de Blurs van See You at Six bemachtigen. Bij De Stoffenkamer vond ik nog 30cm. Daaruit kreeg ik nog een ‘crop top’ versie van de Norino sweater (heerlijk patroon van Noortjeprullemie waarvan er nog twee geknipt liggen, zo verslavend!) en een matching soaker. Hiervan maakte ik de medium en versmalde het kruis met 1cm aan elke kant. De boorden aan de beentjes maakte ik ook iets smaller dan het patroon aangeeft.

Three years of Jente

Three years of Jente

Jente was lichtjes in de war toen ze naar toilet ging… totdat ik haar geruststelde dat die gele vlek gewoon de stof was en geen ‘ongelukje’. “Ah”, bracht het kind uit… met een blik van “Why are you messing with my mind, mommy?!” Och ja, het was 30cm stof en ik had geen ruimte om na de denken over de plaatsing van die gele verfstroken. 🙂

Three years of Jente
Bedankt om te komen lezen!!
Jurk
Trui en broekje:
Stof: Blurs van See You at Six playtime gekocht bij De Stoffenkamer
Kousen: Studio Meo gekocht bij Les Enfants Terribles

WenSJe wordt 1 & Schooldag 1 + giveaway

Feliz jurk + rugzak + giveaway

WenSJe is 1 jaar! “Ben ik al één jaar bezig met bloggen?” ging het door mijn hoofd toen de wederhelft me hier enkele weken geleden op wees. Het lijkt zoveel korter, maar toch is er veel gebeurd. Het voorbij jaar ben ik actiever geweest in de online wereld dan de 10 jaar daarvoor samen, denk ik. Samengevat: veel bijgeleerd, meer durf gekregen en best wel wat nieuwe mensen leren kennen. Ik hoop dat ik er nog een plezant jaar bij kan doen.
En ook net deze week is het voor Jente, de hoofdrol op deze blog, de allereerste schooldag. Een klein feestje mocht dus niet ontbreken.
Vandaag geef ik iets weg en volgende week komt het gratis Fons & Sien patroon in meerdere maten online. Stay tuned.
Feliz jurk + rugzak + giveaway
Feliz jurk + rugzak + giveaway
De voorbije weken en tijdens het nadenken en maken van Jente haar ‘eerste-schooldag-outfit’, bleek dat het toch niet alleen voor de peuter in kwestie een grote stap wordt.
Loslaten. Ik heb het er naar Jente toe eigenlijk zelden moeilijk mee gehad. In de crèche, bij de grootouders en andere familie. Ze trekt ook altijd zo goed haar plan en is over het algemeen best tevreden. Grootouders en al, dat is natuurlijk familie, maar ook de crèche was voor haar (en voor ons dus ook) een zalige plaats. Ze amuseerde er zich echt. Vaak wilde ze ‘s avonds niet mee naar huis. ‘s Morgens liep ze altijd naar haar vriendjes of favoriete begeleidster. En de laatste tijd vertelde ze fijne verhalen over wat ze allemaal gedaan hadden. De vele foto’s die altijd in de gang ophingen en de feestjes waar we naartoe geweest zijn, zorgen ervoor dat we elke keer weer dachten: “Man, wat hebben wij chance met zo’n crèche.”
Vrijdag was haar laatste dag daar, gisteren nog afscheidsfeestje. En het deed een beetje raar.
Feliz jurk + rugzak + giveaway
Morgen naar school. Onze meid heeft er wel zin in. Ze heeft haar rugzak en kan daar vanalles insteken. Dat vindt ze alvast leuk. En dat er twee vriendinnetjes ook op die school zijn, vindt ze ook best aangenaam. Maar wat die school precies is, no clue. Als ze met haar Fisher Price schooltje speelt (dat van mij indertijd), zet ze al die mannetjes op schommels, glijbanen en in draaimolens. Ik kon haar gelukkig al vertellen dat er op school ook een glijbaan is. En wat vertel je zo’n kind nog? “Je gaat binnenkort gewoon met veel andere kinderen spelen en eten en samen zijn. Op een andere plaats (de school dus) waar je je ook heel hard gaat amuseren.” probeer ik dan. “Zoals in de crèche en zoals thuis, mama?” … “Ja, eigenlijk wel.” Toch?
Feliz jurk + rugzak + giveaway
Feliz jurk + rugzak + giveaway
Het idee om voor Jente een rugzakje te maken à la ‘Fjällräven‘ doolde al lang rond in mijn hoofd. Dát zou ik proberen na te maken tegen haar eerste schooldag. Maar ik zag wat op tegen uitzoeken hoe zo’n rugzakje exact in elkaar stak. En toen was er Helena (de toffe madam van De Stoffenkamer), die op Facebook voor haar schattige dochter het rugzakje gemaakt had dat al zo lang in mijn hoofd zat. Ze was zo lief om de afmetingen te delen. Ik, nog nooit een rugzak genaaid, zocht toch nog naar enige houvast (iets dat leek op een tutorial) om het ding in elkaar te steken. Google bracht me al snel bij dit filmpje dat heel mooi uitlegt hoe je zo’n Fjallräven lookalike in elkaar steekt. Eén tip: laat je niet misleiden door de 12 minuten die het filmpje duurt. Het echte werk duurt nét iets langer. 🙂 Achteraf wel toegegeven, in de categorie ‘schooltas naaien’, is dit eigenlijk wel een snel-klaar projectje.
Feliz jurk + rugzak + giveaway
Ik maakte het rugzakje, net als Helena, uit oilskin. Ik vind het echt fijn materiaal om mee te werken. Toen ik met een gewone naald en voor de moeilijke stukken (meer dan 4 lagen) met een jeansnaald begon te werken, was ik vertrokken.
Het zakje vooraan ziet er leuk uit, zo eruit springend, maar ik zou het flapje wat kleiner maken of weglaten in een volgende versie. Nu is het soms wat moeilijk om in het zakje te raken. Ik gebruikte ook schuifgespen in brons in plaats van de laddergespen die in het filmpje aangeraden worden. Bij de tassenband waarmee ik de handvaten maakte, vond ik dat wel mooi passen. De tassenband zou ik volgende keer aan de uiteinden wel afwerken. Nu steken er wat draadjes uit en dat stoort wel wat.
Ik koos voor een dubbele rits, makkelijk online te vinden hier tegenwoordig. Super kwaliteit. Op de plaats van het Fjällräven logo maakte ik een pin vast. Zoveel plaats was er niet meer tussen het handvat in mijn versie. En mijn favoriete applicatiewinkel gaat pas vandaag terug open. 🙂
Jente en ik zijn allebei best enthousiast over de nieuwe rugzak. Een simpel, maar ideaal kleutertasje. Ik mag gewoon niet té veel kijken naar de afwerking in de hoeken (mán dat vond ik moeilijk!).
Feliz jurk + rugzak + giveaway
Feliz jurk + rugzak + giveaway
Feliz jurk + rugzak + giveaway
Hoe Jente haar jurkje er moest uitzien, had ik ook al een tijdje in mijn hoofd. En toen kwam Straightgrain met een patroon dat het beeld in mijn hoofd helemaal overtrof. Enorme fan ben ik van het nieuwe Feliz patroon! Het model is speels en elegant tegelijk en de opties zijn eindeloos. An heeft dat goed gezien om dit patroon nu uit te brengen, want ik denk dat er vrijdag veel Feliz jurkjes zullen verschijnen aan de schoolpoorten. Ik maakte een Feliz met de smalle ruchemouwen, plooitjes en blinde rits. Ik koos bij Lanalotta voor de prachtige Terrazzo night cotton gauze van Atelier Brunette.
Feliz jurk + rugzak + giveaway
Feliz jurk + rugzak + giveaway
We konden ook enkele foto’s nemen op de speelplaats van haar school. De plassen die daar bij regenweer verschijnen, zijn alvast Jente haar favoriet.
Feliz jurk + rugzak + giveaway
Feliz jurk + rugzak + giveaway
Feliz jurk + rugzak + giveaway
Feliz jurk + rugzak + giveaway
Heb je het tot hier gehaald? Dan heb je je kans op de giveaway verdiend. 🙂
Ik mag van Straightgrain en van Lanalotta een pakketje weggeven. Een Feliz papieren patroon en 1,20m superzachte Moonstone pink van Atelier Brunette om een Feliz jurk of top mee te maken.
Feliz giveaway
Wil je kans maken op dit pakketje? Vertel dan hieronder voor wie je een Feliz wil maken.
Wil je extra kans maken? Volg WenSje_Sofie op Instagram, laat ook daar een berichtje achter bij deze foto en tag iemand die ook wel zou willen winnen. Voor nóg een extra kans, deel dan de foto in je eigen Instagram feed met @wensje_sofie en #wensje1jaargiveaway erbij vermeld.
Op 15 september wordt de winnaar bekend gemaakt.
Rugzakje:
Stof: olijfkleurige oilskin gekocht bij De Stoffenkamer; fournituren gekocht bij Lanalotta en K-Bas
Patroon: gratis afmetingen en tutorial van With Wendy
Jurkje:
Stof: Terrazzo night Atelier Brunette – Lanalotta

Ze is twee, onze kleine paté

Twee jaar geleden hadden we nu al een halve nacht en dag kunnen wennen aan het feit dat we mama en papa geworden waren. Plots was daar dat kleine dropje. Toen heel rustig, hongerig en toch al erg geïnteresseerd zo leek het.
Een zware nacht achter de rug en een dag met telefoontjes, berichtjes, bezoekjes. En tussendoor even proberen te bekomen en checken hoe je er zelf aan toe bent.
Totaal overweldigd, verbaasd over de voorbije 24 uur en blij met onze kleine meid. Dat was dit moment twee jaar geleden.

Die twee jaar sinds dat moment zijn voorbij gevlogen. Even een kleine greep uit wat ik sinds dan heb mogen ervaren:

  • Dolenthousiast zijn over wat ons kind alweer bijleert: “Whaa, ze kan een stukje peer vasthouden!” “Kijk, ze kan staan!” “Ze loopt!” “Ze zegt ons na!” “Ze kan drie blokjes op elkaar stapelen!” “Ze kan zelf haar tut pakken!” (Maak u niet ongerust, dit is niet de juiste volgorde.)
  • Zoveel liefde voelen voor zo’n mini mensje dat je op dat moment eigenlijk nog niet zo goed kent. Zo hartverwarmend en eng tegelijk dat zoiets kan.
  • Ongelofelijk moe zijn. En gaandeweg leren dat je (meestal – soms – amper – ach het scheelt van dag tot dag) kan functioneren met zo weinig slaap. (Even eerlijk: Dat heeft wel zo’n anderhalf jaar geduurd.)
  • Heel erg onder de indruk zijn van de nieuwe situatie en het gevoel hebben dat de wereld te snel draait en je niet kan volgen.
  • Soms zoveel nood hebben aan alleen zijn. Een nood die normaal leek. Totdat je moeder wordt, zo had ik het gevoel. Dan zeggen wildvreemden plots: “Je mág ook wat tijd nemen voor jezelf hé!” Terwijl ik zelf eigenlijk dacht: “Euh, ja, me-time is toch logisch, waarom moet jij me daar de goedkeuring voor geven?” Enter ‘het schuldgevoel’ (ja, je hoofd is soms een raar ding). Dat wel snel weg is als ik aan het genieten ben van mijn me-time trouwens. Dat schuldgevoel, niet mijn hoofd.
  • Hulp leren aanvaarden. Als iemand vraagt: “Kan ik ….. doen?” leren “Ja, graag, dank je wel.” antwoorden. Heerlijk!
  • Genieten van kleine dingen waar je niet echt het plezier in zag, totdat je kind zegt: “Mama, wowetje (vogeltje)!” “Whiiiii” wanneer ze in de winkelkar zit.
  • Lachen en je ergeren tegelijk. Wanneer ze schrik heeft op de schommel of van de stofzuiger. Of wanneer je samen een uur lang dingen kan (moet) zoeken in een boekje. Of wanneer je wel twintig poezen moet tekenen. Of wanneer je telkens opnieuw het dekentje over pop moet leggen. Of wanneer ze niet kan slapen en ze na een lange uitputtende discussie (lees: gekrijs en wanhopig proberen te argumenteren dat slapen nuttig is) op jou in slaap valt (die overgave, zalig).
  • Jezelf tegenkomen wanneer ze je nadoet, of het nu zuchten is, schaterlachen of de Leuvense ‘oooo’ zo mooi uitspreken.

Twee intense jaren met onze vurige meid. Ik kijk al uit naar wat we nog allemaal zullen beleven samen met jou, lieve Jentemie.

1 jaar!

2 jaar.